مراسم بزرگداشت فردوسی در گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای

تعداد بازدید:۷۶۳
به مناسبت ۲۵ اردیبهشت، روز بزرگداشت ابوالقاسم فردوسی، حماسه سرای بزرگ ایران، مراسمی در گروه زبان و ادبیات دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای برگزار شد.
مراسم بزرگداشت فردوسی در گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای

در آغاز این مراسم دکتر رضایی، استاد اعزامی وزارت علوم به دانشگاه سیسو، در سخنان کوتاهی به جایگاه فردوسی در زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ ایران زمین اشاره کرد؛ آن گاه شش تن از دانشجویان گروه زبان فارسی، در سخنانی به بررسی زندگینامه فردوسی، اندیشه فردوسی، نفوذ شاهنامه در ادبیات، نفوذ شاهنامه در اجتماع، مقایسه شاهنامه با یکی از نویسندگان چینی و ترجمه های این اثر به زبان چینی پرداختند. خلاصه محورهای این نشست:

- بی نظیر ماندن شاهنامه فردوسی در ایران، مرهون حماسی بودن دوران اوست، زیرا در این روزگار به حماسه توجه خاصی می کرده اند.

- شاهنامه مانند کتاب «شیجی» در چین است. کتابی که نویسنده آن بسیار رنج برد تا آن را به انجام رساند، اما مردم سی سال پس از درگذشت نویسنده، عظمت کارِ وی را دریافتند.

- بدون وجود این اثر بزرگ، بسیاری از عناصر مثبت فرهنگ آبا و اجدادی ایرانی در طوفان حوادث تاریخی نابود می شد و اثری از آنها به جا نمی ماند. فردوسی با خلق حماسه عظیم خود، دو فرهنگ ایران و اسلام را به بهترین شکل در هم آمیخت.

- طبق نظر پرفسور جانگ هونگ نین، استاد فقید ادبیات فارسی در چین، شاهنامه فردوسی نه تنها بر ادبیات فارسی و جهانی تأثیر فراموش نشدنی گذاشته است، بلکه در روند کامل شدن هویت ملی ایران و ایرانیان نقش بسیار مهمی ایفا کرده است

- شاهنامه نفوذ بسیاری در ادبیات جهان داشته‌است و بزرگانی مانند نام آلفونس، واسیلی آندریویچ ژوکوفسکی، ویکتور هوگو، هاینریش هاینه، موریس باره و بسیاری دیگر از صاحبان اندیشه از وی متآثر شده اند.

- نخستین ترجمه از شاهنامه به زبان چینی «رستم و سهراب» است که آن را پن چینگ لینگ در سال ۱۹۶۴ از روسی ترجمه کرده است.ترجمه های دیگر آن از جانگ هونگ نین استاد درگذشته زبان فارسی است که در سالهای ۱۹۷۶،۲۰۰۰،۲۰۰۵و۲۰۰۶ به چاپ رسیده است؛ در واقع ترجمه کامل شاهنامه از آن ِ استاد جانگ هونگ نین است.